Ercan Yağlı'nın kaleminden Festival Bitti... Hafızalarda Ne Kaldı?

Festival Bitti... Hafızalarda Ne Kaldı?

Dokuz gün boyunca "kültür" dediler...

"Sanat" dediler...

"Festival" dediler...

Sahneler kuruldu, konserler verildi, sergiler açıldı. Meydanlar doldu, binlerce insan etkinliklere katıldı. Kâğıt üzerinde her şey kusursuz görünüyordu.

Ama festival bittiğinde geriye ne kaldı?

Bir düşünün...

Bugün Samsun'da herhangi bir vatandaşa "Kültür Yolu Festivali'nden aklınızda ne kaldı?" diye sorsanız, kaç kişi size konserleri anlatır?

Kaç kişi sergilerden bahseder?

Kaç kişi "Harika bir kültür şöleniydi." der?

Ne yazık ki hafızalarda kalan; kavga görüntüleri, bıçaklı saldırılar, yaralanmalar, polis müdahaleleri ve organizasyon boyunca yaşanan tartışmalar oldu.

Henüz festivalin ilk gününde yaşanan bıçaklı saldırı, organizasyonun üzerine kara bir gölge düşürdü. Olayın ardından farklı konserlerde yaşanan kavgalar, güvenlik müdahaleleri ve gerginlikler peş peşe geldi. Günlerce sosyal medyada dolaşan görüntüler, Samsun'un kültürünü değil, kavga eden kalabalıkları gösterdi.

Oysa bu festivalin adı Kültür Yolu.

Kültürün konuşulması gereken yerde kavgalar konuşuldu.

Sanatın alkışlanması gereken yerde güvenlik tartışıldı.

Samsun'un güzelliklerinin anlatılması gereken yerde olumsuz görüntüler gündeme taşındı.

Bir kültür festivalinin ardından bunlar konuşuluyorsa, dönüp şu soruyu sormak gerekir:

Gerçekten başarılı bir festival mi yaşadık?

Üstelik sorun yalnızca güvenlik olaylarıyla da sınırlı değildi.

Vatandaşlar ulaşımı eleştirdi.

Otopark yetersizliğini konuştu.

Kalabalık yönetimini sorguladı.

Organizasyon eksikliklerini dile getirdi.

Bütün bunlar ister istemez şu soruyu akıllara getirdi:

Bu organizasyon gerçekten Samsun'a yakışır şekilde planlandı mı?

Büyük organizasyonlar yalnızca ünlü sanatçıları sahneye çıkarmakla başarılı olmaz. Başarı; binlerce insanın kendini güvende hissettiği, ulaşımın aksamadığı, yönlendirmenin doğru yapıldığı ve her ayrıntının önceden düşünüldüğü organizasyonlardır.

Bu yıl ise konuşulanlar, ne yazık ki bunlar olmadı.

Bir başka tartışma konusu ise yerel basının süreçteki konumuydu.

Samsun'u en iyi tanıyan, bu şehrin sorunlarını da güzelliklerini de yıllardır kamuoyuna aktaran yerel medya, festivalin tanıtım sürecinde hak ettiği değeri göremediği yönünde eleştiriler dile getirdi. Oysa bir şehri tanıtmanın yolu, önce o şehrin kendi sesine kulak vermekten geçer. Yerel basını geri planda bırakan bir anlayışın, şehrin tanıtımına da eksik kalacağı açıktır.

Ve şimdi en önemli soruya gelelim...

Samsun bu festivalden gerçekten ne kazandı?

Elbette şehir birkaç gün hareketlendi.

Esnaf kazandı.

Oteller doldu.

Restoranlar müşteri ağırladı.

Ancak bunlar, tek başına bir festivali başarılı yapmaya yeter mi?

Bir kültür festivalinin gerçek başarısı; geride bıraktığı kalıcı değerle, şehrin marka değerine yaptığı katkıyla ve insanların hafızasında bıraktığı güzel anılarla ölçülür.

Bugün geriye dönüp baktığımızda konuşulan konserler değil, yaşanan olaylar.

Hatırlanan sergiler değil, kavga görüntüleri.

Anlatılan sanat değil, güvenlik tartışmaları.

İşte bu yüzden bu festival, beklentilerin gerisinde kaldı.

Eleştiri; emek verenleri hedef almak için değil, Samsun'un çok daha iyisini hak ettiğini düşündüğümüz içindir.

Çünkü Samsun sıradan bir şehir değildir.

Karadeniz'in başkentine yakışan; kavgalarla gündeme gelen bir festival değil, organizasyon kalitesiyle örnek gösterilen, yerel dinamikleriyle birlikte hareket eden ve kültürüyle hafızalarda yer eden bir festivaldir.

Festival bitti...

Dokuz gün süren organizasyondan geriye ne yazık ki kültürden çok tartışmalar kaldı.

Samsun, kavgalarla gündeme gelen değil; kültürüyle örnek gösterilen festivalleri hak ediyor.

Çünkü bu şehre yakışan; sanatın konuşulduğu, güvenliğin tartışılmadığı ve geriye yalnızca güzel anılar bırakan bir festivaldir. Bu yıl ise hafızalarda kalan, ne yazık ki sanat değil; yaşanan olumsuzluklar oldu.

Kalın sağlıcakla...

Ercan Yağlı